سیروس شاملو
سیروس شاملو، نمایشنامهنویس، کارگردان تئاتر، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی-ایتالیایی، در سال ۱۳۲۹ خورشیدی (۱۹۵۰ میلادی) در تهران و در خانوادهای فرهنگی و فرهیخته چشم به جهان گشود. او فرزند احمد شاملو، شاعر برجسته و تأثیرگذار معاصر ایران، و مادری آموزگار بود و از همان سالهای کودکی در فضایی سرشار از اندیشه، ادبیات و هنر پرورش یافت. این پیشینه سبب شد که از نزدیک با بسیاری از چهرههای برجسته فرهنگی و روشنفکری ایران آشنا شود و مسیر زندگی خود را در عرصه هنر و فرهنگ دنبال کند. شاملو پس از پایان تحصیلات متوسطه، در رشته هنرهای نمایشی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۷۶ موفق به دریافت مدرک کارشناسی شد. او سپس مطالعات خود را در ایتالیا ادامه داد و طی دهههای بعد به یکی از چهرههای فعال تئاتر، پانتومیم، آموزش هنری و پژوهشهای میانفرهنگی در ایران و اروپا تبدیل شد.
کارنامه هنری و پژوهشی سیروس شاملو گسترهای از فعالیتهای نمایشی، ادبی و دانشگاهی را در بر میگیرد. او از دهه ۱۹۷۰ تاکنون دهها نمایش را در ایران و اروپا کارگردانی، نویسندگی و اجرا کرده، گروههای نمایشی متعددی را بنیان نهاده و در زمینه آموزش تئاتر، موسیقی و پانتومیم نیز نقش مؤثری ایفا کرده است. افزون بر این، ترجمه آثار ادبی و اسطورهشناختی، برگردان شعرهای احمد شاملو و پابلو نرودا، و ترجمه آثار نویسندگانی چون پیر پائولو پازولینی از جمله دستاوردهای برجسته اوست. یکی از مهمترین پروژههای علمی وی، پژوهش و تصحیح انتقادی «دیوان کبیر» مولانا جلالالدین بلخی بر پایه ده نسخه خطی فارسی است؛ طرحی عظیم که بیش از یک دهه از زندگی او را به خود اختصاص داده است
