مهسا فروغی
مهسا فروغی شاعر، فیلمنامهنویس، پژوهشگر، مدرس سینما و مدیر دورههای تحصیلات تکمیلی فیلم در دانشگاه بیم و مدرسه متفیلم است. مسیر او از معماری، شعر و سینما گذشته است، اما در همهی این سالها، نوشتن همان رشتهی پنهانی بوده که زندگی و اندیشهاش را به هم پیوند داده؛ رشتهای که از حافظه، تن، فضا، روایت و تجربهی زیسته گذشته و به زبانِ خاص او رسیده است. او بیش از بیستوچهار سال است که شعر و داستان مینویسد؛ نوشتنی که برایش فقط بیان نیست، بلکه شیوهای برای دیدن، تاب آوردن و دوباره ساختن جهان است.
پژوهش دکترای او بر تلاقی سینما، شعر و فلسفه متمرکز بوده و در سالهای تدریس در دانشگاه نیو ساوت ولز سیدنی، درسها و پروژههایی میانرشتهای را طراحی و هدایت کرده است که به نسبت تصویر، فضا و تجربهی انسانی میپرداختند؛ تجربهای که نه فقط دیدنی، بلکه حسی، عاطفی و زمانی است. در امتداد همین مسیر، کار او به نظریه فیلم و امکانهای شاعرانهی سینما گسترش یافته است؛ بهویژه در اندیشیدن به هیستوگرامهای شاعرانهی سینما، جایی که زبان شعر از مرز کلمات عبور میکند و در تصویر، ریتم، زمان و حرکت ادامه مییابد.
سالها پس از دریافت دکتری، برای آنکه به روایت نزدیکتر شود، بار دیگر به دانشگاه بازگشت و دومین مدرک کارشناسی ارشد خود را در فیلمنامهنویسی دریافت کرد. انتخاب یکی از فیلمنامههایش برای توسعه در برلین، او را از سیدنی به برلین کشاند و افق تازهای در کار خلاقهاش گشود؛ افقی که در آن شعر، اندیشه و تصویر بیش از پیش به یکدیگر نزدیک شدند.
فروغی در برلین فعالیت خود را به ویدئوآرت نیز گسترش داد و آثارش در گالریهای معتبر و نمایشگاههایی با حمایت انستیتو گوته ارائه شدهاند. او امروز، در کنار همکاری با فیلمسازانی در آلمان و استرالیا، همچنان شعر را یکی از اصیلترین پناهگاههای اندیشه و آفرینش میداند؛ جایی که زبان، حافظه، تن، تصویر و زمان دوباره به هم میرسند.
