بیژن جلالی

بیژن جلالی (۱۳۰۶–۱۳۷۹) شاعر ایرانی بود که به‌سبب سبک موجز، مینیمالیستی و تأمل‌گرایانهٔ خود شناخته می‌شود. او با فاصله گرفتن از سنت‌های شعر کلاسیک فارسی، در سروده‌هایش به ماهیت آفرینش شعر، کیهان و طبیعت می‌پرداخت. هرچند آثار او در زمان حیاتش آن‌چنان که شایسته بود مورد توجه قرار نگرفت، شعر جلالی پس از درگذشتش به‌عنوان یکی از صداهای متمایز و تأثیرگذار شعر نو فارسی، جایگاهی برجسته یافته است.