کتاب «چراغها کاملا خاموش نمیشوند» از عباس شکری، مجموعهای نامهمحور است که نشر آسمانا در 18 دسامبر 2026 منتشر خواهد کرد.
این کتاب بهخاطر تقسیمبندی هوشمندانهاش به دو دورهی تاریخی، به متنی بدل میشود که هم حافظهی عاطفی را ثبت میکند و هم تاریخ اجتماعی را. ده نامهی نخست از سوی همسنوسالهای نویسنده در دوران دانشجویی به دست او در ایران رسیدهاند؛ و ده نامهی دوم از سوی دانشجویان یا شاگردان او پس از انقلاب ۱۳۵۷ نوشته شدهاند، با این نکتهی تعیینکننده که همهی نامههای دورهی دوم بهجز یکی از داخل ایران ارسال شدهاند و تنها یک نامه از خارج کشور (تبعید) رسیده است. بنابراین، خوانش دقیق باید میان زمان «نوشتن» و مکان «دریافت» تفاوت بگذارد: نامهها در دورهی دوم، هرچند در تبعید دریافت شدهاند، اما عمدتاً از درون ایران سخن میگویند و همین نسبتِ داخل/خارج بافت معنایی متن را میسازد. مهمتر اینکه نامهی «بینام از شیراز» – که عاشقانه و فلسفی است – بهدرستی به دورهی نخست تعلق دارد: پیش از انقلاب و در دانشگاه به دست نویسنده رسیده است؛ و نگاه فلسفی و عاشقانهی آن، که برخی ممکن است بهخطا نشانهی پس از انقلاب بدانند، در واقع از دل همان فضای دانشگاهی پیش از گسست تاریخی بیرون آمده است.
