امیر حکیمی
امیر حکیمی، شاعر، پژوهشگرِ تاریخِ شعر نوی فارسی و تاریخ تجدد در ایران است. حکیمی نقش پررنگی در زمینهی بازیابی جریانهای کمتر دیدهشدهی تاریخ شعر مدرن فارسی داشته است و با تصحیح و تاریخنگاری آثار شاعران تجربی متعددی در انتقال و در دسترس قرار دادن تجربیات زیباییشناختی آنها به نسل حاضر کوشش کرده است. امیر حکیمی از نویسندگانیست که گرچه بیش از دو دهه در زمینه شعر، داستان و پژوهش ادبی و انتقادی فعال بوده است اما هرگز نوشتههایش را در مراجع «رسمی» در داخل کشور منتشر نکرده است. او در این زمینه مینویسد: «باورم، از روزی که پهنۀ اینترنت را در برابر خود دیدم و همچنان، این بوده است که در جایی که میشود آزادانه بود، چرا به قید و بندهای بیرون تن درداد، منت ناشر و ارشاد را کشید؟»
پیش از این سه مجموعۀ داستان: «جغرافیای سگ»(1390) «جهان پوستی»(1391) و «جام، خاکستر و گوشت»(1392) و همچنین دو مجموعۀ شعر: «دو دفتر: ایراکلی و دفتر ضلال»(1393) «تمثیل موسا و عصا»(1393) و یک مجموعۀ روزنگاشت 1388: «چون جان آذر خرداد زآذر خرداد»(1394) را به شکل کتاب الکترونیکی، منتشر کرده است و از افراد فعال و پیشرو در عرصه جنبش کتاب الکترونیکی فارسی ست.
