محبوبه موسوی

محبوبه موسوی، معلم پیشین، نویسنده و پژوهشگر ادبی اهل نیشابور است. در دانشگاه، تاریخ خوانده است و اولین فعالیت ادبی‌اش انتشار داستانی برای گروه سنی الف بوده است با اقتباس از داستان «زال و سیمرغ» شاهنامه به نام «یک پرنده، یک پسر» که در سال 1381 شمسی منتشر شد. سپس به همکاری با ناشران خراسان در زمینه‌ی ترجمه و ویرایش پرداخت و سال 1386، اولین ترجمه او از روی اثری از «ناتالی بابیت»، نویسنده‌ی کانادایی به نام «زندگی ابدی خانواده تاک» منتشر شد. اولین رمان او به نام «سکوت‌ها»، نخستین بار با همکاری «خانه هنر و ادبیات گوتنبرگ» و «نشر ارزان» سوئد در سال 2012 میلادی منتشر شد که چند سال بعد همین رمان، در ایران مجوز گرفت و توسط نشر مرکز در تهران منتشر شد. «خانه‌ای از آن دیگری»، مجموعه دو داستان بلند است که توسط همین انتشارات منتشر شده است و در فضایی ترسناک و وهمی، نگاهی به دو مسأله‌ی اساسی انسان، مرگ و اروتیک، دارد که علی‌رغم جدال درونی، دوشادوش هم پیش می‌روند. مجموعه داستان «طرف تاریکی»، گزینش و ترجمه‌ای است از داستان‌های جهان که باز هم فضای وهمی و ترسناک را دنبال می‌کند. 

محبوبه موسوی، در این سال‌ها در کنار تدریس به ترجمه‌ی چند رمان به سفارش ناشران مختلف پرداخت، از جمله رمان پرخواننده‌ی «دختری در قطار» که اولین ترجمه از این اثر را به بازار فرستاد. 

در سال 1395 به دعوت انجمن ادبی اتریش و مجله بخارا، در شب نویسندگان ایران و اتریش، داستان «نقطه کور» او خوانده و ترجمه شد. این داستان بعدها در مجموعه داستان «بازخوانی چند جنایت غیرعمدی» منتشر شد که به مرگ‌های غیرعادی در جریان روال عادی زندگی می‌پردازد. داستان‌های مجموعه علی‌رغم استقلال از یکدیگر، موضوع واحد خرده جنایت‌های رفتارهای جمعی را دنبال می‌کند. «خرگوش و خاکستر» دومین رمان او در فضایی رئال است که به اشتیاق زنان برای رهایی از سلطه‌ی مردانه و شوق زندگی با هنر در زنان  و مردان می‌پردازد. 

او که تجربه‌ی زندگی در مناطق مختلف ایران از جنوب تا شمال کشور را دارد، ردپای هر منطقه در داستان‌هایش خود را نشان می‌دهد از آبادان جنگ‌زده در «سکوت‌ها» تا گیلان بارانی در «لنگه کفش‌ها» و «بازخوانی…» و خراسان در «خرگوش و خاکستر» و حاشیه‌ی تهران در «فرار از مجتمع دخترانه».  موسوی علاوه بر نوشتن رمان و داستان کوتاه به کارهای پژوهشی هم پرداخته است و «انسان و زمین؛ بررسی ادبیات داستانی از منظر زیست محیطی» به نقد محیط زیستی داستان‌هایی از نویسندگان ایران و جهان پرداخته است که دغدغه‌‌ی حفظ زمین و محیط زیست در داستان‌هایشان هویداست.‌ او که همچنان مشغول نوشتن کار تازه‌اش است، مهم‌ترین دغدغه‌اش را ادبیات خلاق می‌داند تا با خلق جهان‌های دیگر، نقبی به معنای بودن بزند. بودن در جهانی که در اثر زخم زدن‌های انسان، روز به روز کوچک‌تر می‌شود؛ خلق معناهای فراخ فقط در ادبیات و هنرها میسر است.