Forthcoming by Asemana Books (March 27, 2026)

خاطرات من

جلد اول (ایران)

1364-1325

پرتو نوری‌علا

خاطرات من – جلد اول (ایران) روایتی قدرتمند و عمیقاً شخصی از زندگی زنی است که سرنوشتش با عشق، ادبیات، انقلاب، تبعید و فقدان درهم‌تنیده است. این کتاب که چهار دهه‌ی سرنوشت‌ساز (1325-1364) را در بر می‌گیرد، مسیر زندگی پرتو نوری‌علا را از کودکی در تهرانِ میانه‌ی قرن بیستم تا تلاطم‌های فرهنگی و سیاسی‌ای که ایران مدرن را دگرگون کرد، دنبال می‌کند.

نوری‌علا که در خانواده‌ای با پیشینه‌ی نظامی، مشغله های روشنفکرانه و حضور زنان قدرتمند پرورش یافته، تصویری زنده از ایرانِ پیش از انقلاب ارائه می‌دهد—از محافل ادبی و جنبش‌های هنری تا تحولات سیاسی آن دوران. او از خلال دیدار و همراهی با نویسندگان، شاعران، فیلم‌سازان و کنشگران برجسته، روح نسلی را به تصویر می‌کشد که میان مدرنیسم، بیان هنری، سانسور و امید شکننده‌ی تغییر اجتماعی در نوسان بود.

در قلب این خاطرات، روایتی صمیمی از زیست زنانه جای دارد: ازدواج، مادری، آرزوهای هنری و تلاش برای دستیابی به استقلال در دل هنجارهای اجتماعیِ در حال دگرگونی. کتاب با فقدان جانکاهِ سندباد، فرزندِ مولف، در سال ۲۰۲۳ آغاز می‌شود—تراژدی‌ای که به انگیزه‌ای برای بازگشت به گذشته و ثبت و حفظ خاطرات یک عمر بدل می‌شود.

«خاطرات من» با درهم‌آمیختن تأملات شخصی و تاریخ فرهنگی، هم گواهی بر تاب‌آوری است و هم تصویری غنی از زندگی فکری و هنری ایران در یکی از سرنوشت‌سازترین دوره‌های تاریخ معاصر آن.

My Memoirs

Volume 1, Iran

Partow Nooriala

ISBN: 9781997503408

My Memoirs – Volume I (Iran) is a powerful and deeply personal account of a woman’s life shaped by love, literature, revolution, exile, and loss. Spanning four transformative decades (1946–1985), Partow Nooriala traces her journey from childhood in mid-century Tehran to the turbulent cultural and political upheavals that reshaped modern Iran.

Born into a family marked by military history, intellectual engagement, and strong women, Nouriala offers vivid recollections of pre-revolutionary Iran—its literary circles, artistic movements, and political developments. Through encounters with prominent writers, poets, filmmakers, and activists, she captures the spirit of a generation navigating modernism, artistic expression, censorship, and the fragile hope of social change.

At the heart of the memoir lies an intimate narrative of womanhood: marriage, motherhood, artistic ambition, and the struggle for autonomy within shifting social norms. The book opens with the devastating loss of her beloved son in 2023—a tragedy that becomes the catalyst for revisiting and preserving a lifetime of memories.

Blending personal reflection with cultural history, My Memoirs is both a testament to resilience and a rich portrait of Iran’s intellectual and artistic life during one of its most consequential eras.

پرتو نوری‌علا

پرتو نوری‌علا در ایران و در خانواده‌ای فرهیخته و اهل قلم زاده شد؛ خانواده‌ای که شعر در آن نه یک علاقه، بلکه میراثی زنده بود. هر دو پدربزرگ او، مادرش و برادر بزرگش شاعر و از چهره‌های ادبی بودند. او از سال‌های نوجوانی دل در گرو ادبیات نهاد و این دلبستگی، مسیر زندگی حرفه‌ای و فکری‌اش را برای همیشه رقم زد.

نوری‌علا تاکنون دوازده کتاب در حوزه‌های شعر، نقد ادبی و هنری، داستان، نمایشنامه و روایت منتشر کرده است. آثار او در مرز میان خلاقیت و تفکر انتقادی حرکت می‌کنند و همواره به نسبتِ هنر و آگاهی، زبان و هویت، و حافظه و تاریخ پرداخته‌اند.

از مجموعه‌شعرهای او می‌توان به «سهمی از سال‌ها» (انتشارات ققنوس، تهران؛ چاپ‌های بعدی در لس‌آنجلس)، «از چشم باد»، «زمینم دیگر شد»، «سلسله بر دست در برج اقبال»، «از دار تا بهار» و «چهار رویش» (منتشرشده به دو زبان فارسی و انگلیسی) اشاره کرد. در حوزه‌ی داستان و نمایش نیز آثاری چون «مثل من»، نمایشنامه‌ی «فردای میهن» و روایت «مانا» از او منتشر شده‌اند.

در عرصه‌ی نقد و پژوهش ادبی، کتاب‌های «دو نقد» و «هنر و آگاهی» از آثار شاخص او به‌شمار می‌روند؛ «هنر و آگاهی» که مجموعه‌ای از مقالات و نقدهای ادبی است، در ایران، آمریکا و اروپا بارها تجدید چاپ شده است. همچنین همکاری او با محمدعلی سپانلو در احیای کتاب «مرآت‌البلدان یا جغرافیای ناصری» (تهران، ۱۳۶۶) نشانگر پیوند عمیق او با میراث فکری و متنی ایران است.

در سال ۱۹۹۴، هیئت داوران مسابقه‌ی ادبی انتشارات باران در سوئد، جایزه‌ی نخست «بهترین منتقد سال» را به او اهدا کردند؛ افتخاری که جایگاه تأثیرگذار او را در نقد ادبی فارسی، به‌ویژه در فضای فرهنگی مهاجرت، تثبیت کرد.

صدای نوری‌علا در طول دهه‌هایی سرشار از انقلاب، مهاجرت، دگرگونی‌های اجتماعی و فقدان‌های شخصی، همواره صدایی توأمان شاعرانه و اندیشمندانه بوده است؛ صدایی ریشه‌دار در سنت ادبی فارسی و در عین حال در گفت‌وگویی انتقادی با جهان مدرن.

او نه تنها راوی زمانه‌ی خویش، بلکه یکی از صداهای شکل‌دهنده‌ی آن است.

Partow Nooriala

Partow Nooriala was born in Iran into a distinguished literary family in which poetry was both inheritance and destiny. Her two grandfathers, her mother, and her eldest brother were all poets and literary figures, and from adolescence she found herself immersed in the world of language, art, and intellectual inquiry. That early devotion would shape a lifetime of writing, criticism, and cultural engagement.

Over the course of her career, Nooriala has published twelve books spanning poetry, literary and art criticism, fiction, drama, and reflective prose. Her work moves fluidly between creative expression and critical thought, consistently exploring the relationship between art and consciousness, language and identity, memory and history.

Her poetry collections include Sahmi az Sāl-hā (A Share of the Years), first published in Tehran by Qoqnoos (1350/1971; reissued 1357/1978) and later republished in Los Angeles (2005); Az Cheshm-e Bād (Through the Eye of the Wind); Zaminam Digar Shod (My Earth Became Other); Selseleh bar Dast dar Borj-e Eqbāl; Az Dār tā Bahār; and Chahār Royesh (Four Growths), a bilingual Persian–English edition. Her literary works also include the short story collection Mesl-e Man (Like Me), the play Fardā-ye Mihan (Tomorrow of the Homeland), and the narrative work Mānā.

As a critic and intellectual voice, she has made enduring contributions through works such as Do Naqd (Two Critiques) and Honar va Āgāhi (Art and Consciousness), a widely circulated collection of essays and literary criticism that has gone through multiple editions in Iran, the United States, and Europe. She also collaborated with the poet Mohammad-Ali Sepanlou in the revival and publication of Mir’āt al-Boldān (Geography-ye Nāseri) in Tehran (1366/1987), demonstrating her engagement with Iran’s intellectual and textual heritage.

In 1994, she was awarded the First Prize for Best Critic of the Year by the jury of the Baran Publishing Literary Competition in Sweden, recognizing her influential role in Persian literary criticism in the diaspora.

Across decades marked by revolution, exile, cultural transformation, and personal loss, Nooriala’s voice has remained both lyrical and analytical—rooted in Persian literary tradition while critically engaged with modernity. Her work stands at the intersection of poetry and thought, art and responsibility, memory and resistance.

Through her writing, she has become not only a chronicler of her time, but one of its shaping intellectual presences.